Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος ἀπευθύνει μήνυμα πνευματικῆς οἰκοδομῆς πρὸς τὸ πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Στὸ μήνυμά του, ὁ Σεβασμιώτατος τονίζει ὅτι ἡ περίοδος αὐτὴ δὲν συνιστᾶ ἁπλῶς ἀλλαγὴ συνηθειῶν, ἀλλὰ πορεία ἀποκαλύψεως τοῦ ἀληθινοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ μετάβαση ἀπὸ τὴν αὔτάρκεια στὴν κοινωνία. Χαρακτηρίζει τὴ νηστεία ὡς ἀπελευθέρωση καὶ τὴ μετάνοια ὡς ὀντολογικὴ μεταστροφή, καλώντας τοὺς πιστοὺς νὰ βαδίσουν τὴν ὁδὸ πρὸς τὸ Πάσχα ὄχι μὲ φόβο, ἀλλὰ μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεὸ τῆς ζωῆς.

Ἀκολουθεῖ τὸ πλῆρες κείμενο τοῦ μηνύματος

Τέσσερα χρόνια συμπληροῦνται ἀπὸ τότε ποὺ ἡ γῆ τῆς Οὐκρανίας ἔγινε τόπος σταυρώσεως. Τέσσερα χρόνια κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ ἱστορία δὲν γράφεται μὲ μελάνι, ἀλλὰ μὲ αἷμα. Καὶ ὅσο ὁ χρόνος βαθαίνει, τόσο ἀποκαλύπτεται ὅτι ὁ πόλεμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἁπλῶς μία σύγκρουσις συμφερόντων, ἀλλὰ γεγονὸς ἀποκαλυπτικὸ τῆς πνευματικῆς μας καταστάσεως.

Ἡ εἰσβολὴ τῆς Ρωσίας δὲν ἀνέτρεψε μόνον σύνορα· ἀνέτρεψε βεβαιότητες. Ἔθεσε ὑπὸ κρίσιν τὴν ἴδια τὴν ἔννοια τοῦ κοινοῦ Σώματος. Λαοὶ ποὺ κοινωνοῦν τῆς αὐτῆς Εὐχαριστίας εὑρέθησαν νὰ ἀντικρίζωνται μέσα ἀπὸ τὸ στόχαστρο. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι ἁπλῶς πολιτικὴ τραγωδία· εἶναι ἐκκλησιολογικὸ παράδοξο, μία ὀντολογικὴ ῥωγμή.

Χιλιάδες νεκροί. Νέοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν ἐπάνω τους τὴν ὑπόσχεση τοῦ μέλλοντος καὶ ὁδηγήθηκαν πρόωρα εἰς τὴν σιωπή. Κάθε τέτοιος θάνατος δὲν εἶναι μόνον ἀπώλεια ζωῆς· εἶναι διακοπὴ σχέσης. Εἶναι ματαίωση ἑνὸς μοναδικοῦ τρόπου ὕπαρξης. Διότι τὸ πρόσωπο, κατὰ τὴν πατερικὴ ἀνθρωπολογία, δὲν εἶναι ἄτομο κλειστό, ἀλλὰ σχέση ἀνοικτή. Ὅταν χάνεται ἕνας νέος, δὲν ἀφαιρεῖται ἁπλῶς μία βιολογικὴ παρουσία· καταρρέει ἕνα δίκτυο σχέσεων, μία μικρὰ οἰκουμένη ἀγάπης.

Οἱ οἰκογένειες ποὺ διαλύθηκαν φέρουν τὸ ἀθέατο βάρος τῆς ἱστορίας. Παιδιὰ μεγαλώνουν μὲ τὴν ἀπουσία ὡς καθημερινὴ παιδαγωγία. Μητέρες ζοῦν μὲ τὸν πόνο ὡς μόνιμο συνοδοιπόρο. Καὶ μέσα σὲ αὐτὸ τὸ σκοτάδι ἀναδύονται χιλιάδες ἡρωίδες γυναῖκες — μάνες, σύζυγοι, ἀδελφές — ποὺ κρατοῦν ὄρθια τὴν κοινωνία χωρὶς νὰ κρατοῦν ὅπλα. Ἡ ἀντοχὴ τους ἀποτελεῖ μορφὴ σιωπηλῆς μαρτυρίας· ἄσκηση σταυρικῆς ἀγάπης μέσα στὴν ἱστορικὴ καταιγίδα.

Τὸ τραῦμα βαθαίνει ὅταν ὁ ἐκκλησιαστικὸς λόγος δὲν περιορίζεται στὴ διακονία τῆς παρηγορίας καὶ στὴν ἐπίμονη ἱκεσία γιὰ εἰρήνη, ἀλλὰ ἀφήνει νὰ ὑπονοηθεῖ ὅτι ἡ σύγκρουση μπορεῖ νὰ ἐνταχθεῖ σὲ μία ἀνώτερη «ἱστορικὴ ἀποστολή». Ὅταν ἡ βία ἐγγίζει τὰ ὅρια θεολογικῆς νομιμοποίησης, τότε ἡ πίστη κινδυνεύει νὰ μεταβληθεῖ σὲ ἰδεολογικὸ σχήμα. Καὶ ἡ ἰδεολογία, ἔστω καὶ ἐὰν φέρει ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα, παραμένει ἄρνηση τῆς σταυρικῆς λογικῆς τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν γνωρίζει ἱεροὺς πολέμους· γνωρίζει ἱερὰ μετάνοια. Δὲν γνωρίζει σωτηρία διὰ τῆς ἐπικράτησης· γνωρίζει σωτηρία διὰ τῆς ταπείνωσης. Ὁ Χριστὸς δὲν νίκησε κατακτώντας ἐδάφη, ἀλλὰ παραδίνοντας τὸν Ἑαυτό Του. Κάθε ἀπόπειρα σύνδεσης τοῦ Εὐαγγελίου μὲ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ἰσχύος ἀλλοιώνει τὸ ἦθος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὑπονομεύει τὴν ἀποστολή της.

Τέσσερα χρόνια μετά, ὁ κίνδυνος δὲν εἶναι μόνο ἡ συνέχιση τῶν ἐχθροπραξιῶν· εἶναι ἡ σκλήρυνση τῆς καρδιάς. Νὰ συνηθίσουμε τοὺς νεκρούς. Νὰ συνηθίσουμε τὶς χήρες. Νὰ συνηθίσουμε τὰ ὀρφανά. Νὰ ἀποδεχθοῦμε ὅτι ἡ Ἱστορία προχωρεῖ ἀναγκαστικὰ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνακύκλωση τῆς βίας.

Νὰ ἀποδεχθοῦμε τὶς κρύες νύχτες τοῦ χειμώνα, χωρὶς νερό, ρεύμα καὶ θέρμανση, γιὰ χιλιάδες ἀνθρώπους. Ὅμως ἡ χριστιανικὴ συνείδηση δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ κακοῦ ὡς μεταφυσικὸ δεδομένο. Ὁ πόλεμος δὲν εἶναι μοῖρα· εἶναι ἀποτυχία ἐλευθερίας.

Στεκόμαστε, λοιπόν, μὲ πόνο καὶ μὲ ἐπίγνωση. Προσευχόμαστε γιὰ τοὺς χιλιάδες νεκρούς, νὰ τοὺς ἀναπαύσει ὁ Θεὸς ἐν φωτί. Προσευχόμαστε γιὰ τὶς μητέρες ποὺ θρηνοῦν, γιὰ τὶς γυναῖκες ποὺ ἀγωνίζονται, γιὰ τὶς οἰκογένειες ποὺ ζοῦν μέσα στὴ διάλυση. Προσευχόμαστε καὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ κρατοῦν στὰ χέρια τους τὶς ἀποφάσεις, πολιτικὲς καὶ πνευματικές, νὰ φωτιστοῦν καὶ νὰ ἀποσυνδέσουν ὁριστικὰ τὴν πίστη ἀπὸ κάθε μορφὴ βίας.

Εἴθε ἡ τέταρτη αὐτὴ ἐπέτειος νὰ γίνει ὄχι ἁπλῶς σημεῖο μνήμης, ἀλλὰ ἀφετηρία μετάνοιας. Εἴθε νὰ ἔρθει ἡ ἡμέρα ποὺ οἱ λαοὶ θὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι ἡ ἀληθινὴ δύναμη δὲν βρίσκεται στὴν ἐπικράτηση, ἀλλὰ στὴ συμφιλίωση· ὅτι ἡ εἰρήνη δὲν εἶναι τακτικὸς ἐλιγμός, ἀλλὰ ὀντολογικὴ ἀποκατάσταση σχέσης.

Καὶ τότε, ἴσως, μέσα ἀπὸ τὰ ἐρείπια, νὰ ἀναδυθεῖ μία νέα συνείδηση· ὅτι ἡ ἱστορία δὲν σώζεται μὲ περισσότερη ἰσχύ, ἀλλὰ μὲ περισσότερη ἀλήθεια. Ὅτι ἡ Ἐκκλησία παραμένει Ἐκκλησία μόνο ὅταν ἀρνεῖται νὰ εὐλογήσει τὸ μῖσος καὶ ἐπιμένει νὰ μαρτυρεῖ τὴν εἰρήνη. Μέχρι ἐκείνη τὴν ὥρα, ἡ προσευχή μας παραμένει σταθερὴ καὶ ἐπίμονη· Κύριε, λύτρωσε τὸν λαό Σου ἀπὸ τὸν κύκλο τῆς βίας καὶ χάρισέ μας τὸ θαῦμα τῆς εἰρήνης Σου.

Με ἀφορμὴ τὴ συμπλήρωση τεσσάρων ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὐγγαρίας κ. Ἀρσένιος προέβη εἰς τὴν ἀκόλουθη δήλωση, ἀναφερόμενος εἰς τὶς πνευματικὲς, ἐκκλησιολογικὲς καὶ ἀνθρωπολογικὲς διαστάσεις τῆς συνεχιζομένης τραγωδίας.

Ἡ δήλωση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αὐστρίας κ. Ἀρσενίου

Τὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, 22 Φεβρουαρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προέστη τῆς Δισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὸ Salzburg. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος, ἐνῶ τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικῶς ὁ ἱερατικῶς προϊστάμενος Πρωτοπρεσβύτερος Ζαφείριος Κουτελιέρης καὶ ὁ ἐφημέριος τῆς οὐκρανοφώνου Ἐνορίας Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Πρεσβύτερος Κωνσταντίνος Shevchenko.

Στὸν Κατηχητήριο Λόγο του,μὲ ἀφορμὴ τὴν ἔναρξη τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς 2026, ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος  εὔχεται στὸ ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη θεοσεβὲς πλήρωμα  «εὔδρομο τὸ στάδιον τῆς νηστείας, μὲ ἄσκηση καὶ ὑπομονή, εὐχαριστία καὶ δοξολογία» καὶ τὸ προτρέπει νὰ συνειδητοποιήσει ἐκ νέου τὴν ἀλήθεια τῆς κατὰ Χριστόν ἀσκήσεως καὶ τὴν ἄρρηκτο σύνδεσή της μὲ τὴν ζωὴ τῆς  Ἐκκλησίας. Ἡ ἄσκηση περιλαμβάνει μετάνοια,  προσευχή, ταπεινοφροσύνη, συγχωρητικότητα, νηστεία, καὶ καλὰ  ἔργα, στοιχεῖα  «ἀλληλένδετα καὶ ἀλληλοπεριχωρούμενα» σὲ κάθε χριστιανικὴ ὕπαρξη, τονίζει ὁ Πατριάρχης. Ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν  συνδέει τὸν πιστὸ «μὲ τὴν ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνην στὴν Θείαν πρόνοιαν, μὲ τὴν ἀνεξάντλητο πνευματικὴ εὐφροσύνη ... μὲ τὴν αὐθυπέρβασιν καὶ τὴν αὐτοπροσφοράν, τὴν φιλάνθρωπον ἀγάπην, τὸν σεβασμὸν πρὸς τὴν κτίσιν πᾶσαν". Διευκρινίζει ὅτι ἡ ἄσκηση, ἀποτελεῖ, «ἐκκλησιαστικό», ὄχι «ἀτομικό» γεγονός, ὑποταγὴ στὸν  κανόνα καὶ στὴν «καθολικήν πεῖραν» τῆς Ἐκκλησίας διότι  στὴν Ὀρθόδοξο παράδοση δὲν ὑπάρχει ὡς αὐτοσκοπὸς ὥστε «νὰ ὁδηγεῖ στὴν ὑπερεκτίμησιν τῆς ἀτομικῆς προσπαθείας καὶ νὰ τροφοδοτεῖ τάσεις αὐτοδικαιώσεως».   Ὑπενθυμίζεται τέλος  στὰ τέκνα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας ὅτι, ὡς ἔκφραση εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν Θεοτόκον, κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου θὰ κορυφωθοῦν οἱ ἑορτασμοὶ ἐπί τῇ συμπληρώσει 1400 ἐτῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 626, ὅταν ὁ Ὕμνος ἐψάλη άπὸ ὀρθίους πιστοὺς καὶ διεσώθη ἡ Κωνσταντινούπολης ἀπὸ ἐπικίνδυνη πολιορκία

Τὴν Κυριακὴ 25 Ἰανουαρίου, ὅπου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγιοις Πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος ἐπισκέφθηκε τὴν πόλη τοῦ Linz, ὅπου προεξῆρχε τῆς Δισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν ἑλληνόφωνη ἐνορία τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου. Μαζί του συλλειτούργησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος καὶ ὁ ἐφημέριος τῆς ἐνορίας Πρεσβύτερος Goran Ostojic. Συμμετείχαν πλῆθος πιστῶν ἀπὸ τὴν ἑλληνόφωνη καὶ τὴν οὐκρανόφωνη ἐνορία τῆς πόλεως. Μετὰ τὴ θεία Λειτουργία ἔλαβε χώρα ἡ καθιερωμένη συνάντηση τῆς ἐνορίας, ὅπου παρευρέθηκε καὶ ὁ ρωμαιοκαθολικὸς Ἐπίσκοπος Manfred Scheuer. Ὁ Σεβασμιώτατος εὐλογησε τὴν βασιλόπιτα καὶ εὐχήθηκε στοὺς πιστοὺς γιὰ τὸ νέο ἔτος 2026 πλούσια τὴ χάρη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Στὸ πλαίσιο αὐτὸ δόθηκε ἡ εὐκαιρία στοὺς πιστοὺς τῶν δύο ἐνοριῶν νὰ συνομιλήσουν μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ νὰ ἀκούσουν ἕνα πνευματικὸ λόγο.

Τὸ Σάββατο, 24 Ἰανουαρίου 2026, ὅπου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τῆς Ὁσίας Ξένης καὶ τῶν θεραπενίδωναὐτῆς, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προέστη τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίαςστὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας καὶ τοῦἉγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στὸ Sankt Andrä am Zicksee, συλλειτουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου ἘπισκόπουἈρίστης κ. Μαξίμου. Τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσε λειτουργικὰ ὁ ἐφημέριος τῆς Μονῆς Ἱερομόναχος ἈνδρέαςBolla. Μετὰ τὴ θεία Λειτουργία μετέβησαν μὲ πλῆθος προσκυνητῶν στὴν παρακείμενη λίμνη Zicksee, ὅπου ὁΣεβασμιώτατος τέλεσε τὸν καθαγιασμὸ τῶν Ὑδάτων καὶ τὴ ρίψη τοῦ Σταυροῦ σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση. Στὴν Ἀκολουθία ἦταν παρὼν καὶ ὁ Ρωμαιοκαθολικὸς Ἐπίσκοπος Eisenstadt κ. Αἰγίδιος Zsifkovics. Ἀκολούθησεσυνάντηση μὲ τοὺς προσκυνητές, ἐνῶ ὁ Σεβασμιώτατος παρέμεινε καὶ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στὴν ἀδελφότητα νὰμοιραστεῖ μαζί του τὶς σκέψεις καὶ τοὺς λογισμούς.

Τὴν Κυριακὴ 18 Ἰανουαρίου 2026, ὅπου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου καὶ Κυρίλλου Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος πραγματοποίησε ποιμαντικὴ ἐπίσκεψη στὸ Graz, ὅπου προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Οὐκρανόφωνη Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος, συμπαριστάμενων τοῦ Ἱερατικῶς Προϊσταμένου τῆς Ἐνορίας, Πρεσβυτέρου Anatolii Slynko, καὶ τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Μακρῆ ἀπὸ τὴν ἑλληνόφωνη Ἐνορία τῆς πόλεως. Ἀκολούθησε γεῦμα ποὺ παρέθεσε ἡ ἐνορία σὲ κλίμα ἑνότητας καὶ πνευματικῆς ἐνδυνάμωσης.

Τὸ Σάββατο, 17 Ἰανουαρίου 2026 ὁ Σεβασμιιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας μετέβη στὴ λίμνη Balaton τῆς Οὑγγαρίας, ὅπου προεξῆρχε τῆς Δισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τέλεσε τὸν Ἁγιασμὸ τῶν Ὑδάτων σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας κ. Παΐσιος, ἐνῶ τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικὰ κληρικοὶ τῆς Ἐξαρχίας Οὑγγαρίας, ποὺ προσῆλθαν ἀπὸ τὶς παρακείμενες πόλεις καὶ τὴ Βουδαπέστη. Συμπροσευχόμενος παρέστη καὶ ὁ Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀρχιμανδρίτης Ἠλίας Παπαδόπουλος. Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας μετέβησαν κλῆρος καὶ λαὸς στὴν ὄχθη τῆς λίμνης, ὅπου σὲ εἰδικὰ διαμορφωμένη ἐξέδρα ὁ Σεβασμιώτατος παρουσία πλήθους τέλεσε τὸ ὀρθόδοξο τυπικὸ τοῦ Ἁγιασμοῦ τῶν Ὑδάτων καὶ τῆς ρίψεως τοῦ Σταυροῦ. Στὴ συνέχεια μετέβη στὸ σχολεῖο «Οἰκογένεια» τῆς Ἐξαρχίας Οὑγγαρίας, ὅπου παρακολούθησε οὑγγρικὸ παραδοσιακὸ πρόγραμμα μὲ τραγούδια, ἕνα δρώμενο καὶ ποιήματα, ἁγίασε τὴν Βασιλόπιτα καὶ μοίρασε τὰ κομμάτια της στοὺς μαθητὲς καὶ τοὺς παρευρισκόμενους. Ἀκολούθησε ἑόρτιο γεῦμα μὲ τοὺς κληρικούς, τοὺς δασκάλους καὶ ἐκπροσώπους τῆς τοπικῆς κοινωνίας.