Ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ Δισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὸν Καθεδρικὸ Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος στὴ Βιέννη
Τὴν Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος στὴ Βιέννη. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος, καθὼς καὶ ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Νικολίτσης καὶ ὁ Σταυροφόρος Οἰκονόμος Ἀριστείδης Γανώσης.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸ θριαμβευτικὸ μήνυμα τοῦ Τιμίου ὡς σημείου δόξης καὶ ἀπόδειξη τῆς φιλανθρωπίας τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, ποὺ ἀντιτάσσεται στὴν ἀνθρώπινη ἀντίληψη γιὰ τὸν πόνο, τὴν ἦττα καὶ τὸν θάνατο. Ἐξήγησε ὅτι ἐκεῖ ποὺ ὁ κόσμος βλέπει τὸ τέλος, ὁ Θεὸς μᾶς ἀποκαλείπτει τὴν ἀρχὴ καὶ ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ ἐκεῖνο ποὺ καταδικάζεται εἶναι κατ’ οὐσίαν ἡ ἁμαρτία. Ἐνῶ ὁ κόσμος βλέπει τὸν Ζωοδότη νὰ ἀποθνήσει, στὴν οὐσία ἐκεῖνος ποὺ πεθαίνει καὶ παύει νὰ ὑφίσταται εἶναι ὁ θάνατος. Κάλεσε τοὺς πιστοὺς νὰ ἀκολουθοῦν τοὺς λόγους τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, ποὺ μᾶς προτρέπει νὰ καυχώμαστε περισσότερο γιὰ τὸν Σταυρὸ ὡς ὕψιστη ἀποκάλυψη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἀνέφερε: «ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἐκένωσε ἑαυτόν, μορφὴν δούλου λαβών, δέχθηκε τὸν ἀκάνθινο στέφανο, τοὺς ἥλους, τοὺς ἐμπτυσμούς, τὴν χλεύην, τὸν θάνατον, γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο».
Ἐφέστησε στοὺς πιστοὺς τὴν προσοχὴ στὸν τρόπο τῆς θείας ἀγάπης, ποὺ δὲν περιορίζεται στοὺς λόγους, ἀλλὰ ἔργοις καὶ ἐν τοῖς πράγμασι ἀποδεικνύεται καὶ τοὺς κάλεσε νὰ ἀποδεχθοῦν τὸν Χριστό, καθὼς Ἐκεῖνος ἐκτείνει τὰς χείρας του πάνω στὸ Σταυρὸ γιὰ νὰ ἀγκαλιάσε σύμπασα τὴν κτίση. Ὅπως χαρακτηριστικὰ ἀνέφερε: «ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ Γολγοθᾶ ἡ θεία ἀγάπη κατέρχεται στὰ βαθύτερα τραύματα κάθε ἀνθρώπινης ὑπάρξεως καὶ φέρνει τὴν θεραπεία».
Στὸν Σταυρὸ ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας βρίσκει μία θαυμαστὴ ἀνακεφαλαίωση τῆς ἱστορίας τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς «διὰ τοῦ ξύλου ἐξέπεσε καὶ διὰ τοῦ ξύλου ἔλαβε τὴ σωτηρία».
Στὴ συνέχεια ἐξήγησε ὅτι ἡ σημερινὴ ἑορτή, ἐνῶ τηρεῖται αὐστηρὴ νηστεία, δὲν διακατέχεται μία ἀτμόσφαιρα ἀπελπιστική, ἀλλὰ μᾶλλον πανηγυρικὴ καὶ θριαμβευτική, καθὼς προσκυνοῦμε τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου, ὡς σημεῖο συντριβῆς τοῦ θανάτου. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ καλούμαστε σταυρικῶς νὰ ἀκολουθήσουμε τὸν Χριστό, ποὺ μᾶς καλεῖ νὰ μετέχουμε τῆς ζωῆς καὶ νὰ μὴν μείνουμε σὲ μία λατρεία τοῦ πόνου. Ἐκεῖνος ποὺ πεθαίνει εἶναι ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος, τῆς φιλαυτίας, τοῦ ἐγωϊσμοῦ, τῆς μνησικακίας, τῆς ὑπερηφάνειας καὶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀναστηθεῖ εἶναι ὁ καινὸς ἄνθρωπος τῆς Χάριτος.
Κάλεσε τέλος τοὺς πιστοὺς νὰ ἀποθέσουν στὰ πόδια τοῦ Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ τὶς ἁμαρτίες, τὶς θλίψεις, τοὺς φόβους καὶ τὰ τραύματα, ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦμε καὶ ἐκείνους ποὺ μᾶς στενοχώρησαν. Ἂς Τοῦ ζητήσουμε νὰ μᾶς χαρίζει ζωὴ μὲ τὸν Σταυρὸ καὶ μὲ χάρη, ποὺ μεταμορφώνει κάθε σταυρὸ στὴ ζωή μας σὲ ὁδὸ ἀναστάσεως.
Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία τελέσθηκε τὸ τυπικὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ οἱ πιστοὺ ἔλαβαν τὴν εὐλογία του προσκυνώντας εὐλαβικά. Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε σὲ ὅλους ὁ Τίμιος Σταυρὸς νὰ προστατεύει ὅλους καὶ τοὺς κάλεσε νὰ συμμετάσχουν στὴν ἑορτῆ τῆς Ἐκκλησίας.